บทที่ 15 ระบม

โครม!!! 

“โอ๊ยยยย”

ร่างบางแกล้งเดินชนขอบโต๊ะกลางห้องครัวจนทุกคนหันมามองเธอบ้างก็ถลามาประคองเธอ ทั้งไถ่ถามด้วยความเป็นห่วง

“เอ๊า นังจำปา”

“เป็นยังไงบ้าง”

“ทำไมถึงได้เดินซุ่มซ่ามอย่างนี้นะ”

  ..

“โอ๊ยย เจ็บหน้าขาจัง คงช้ำน่าดูเลยนะเนี่ย”

หล่อนนิ่วหน้าแสดงความเจ็บปวดในใจยิ้มร่าเพราะแผนการของเธอลุล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ